گابریل گارسیا مارکز ، نویسنده جادویی ادبیات

گابریل گارسیا مارکز (Gabriel García Márquez)، نویسنده مشهور کلمبیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۲، یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان قرن بیستم و از پیشگامان سبک رئالیسم جادویی (Magical Realism) است. او با خلق داستان‌هایی که در آنها واقعیت و خیال به شکلی هنرمندانه در هم آمیخته‌اند، به یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان ادبیات جهان تبدیل شد.

کودکی و شکل گیری شخصیت گابریل گارسیا مارکز

گابریل خوزه گارسیا مارکز در ۶ مارس ۱۹۲۷ در شهر کوچک آراکاتاکا در منطقه کارائیب کلمبیا به دنیا آمد. پدرش، یک تلگراف‌چی و مادرش از خانواده‌ای نسبتاً مرفه بود. گابریل هشت سال اول زندگی‌اش نزد پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کرد. 

پدربزرگش، یک سرهنگ بازنشسته و فردی بسیار محترم بود که داستان‌هایش دربارهٔ جنگ‌های داخلی کلمبیا و تاریخ منطقه، تأثیر زیادی بر تخیل مارکز گذاشت. از طرفی دیگر مادربزرگش نیز با روایت داستان‌های محلی، افسانه‌ها و باورهای خرافی، سبک رئالیسم جادویی را در ذهن او پرورش داد.

تحصیلات و حرفه گابریل گارسیا مارکز 

در سال ۱۹۴۶، او وارد دانشگاه ملی کلمبیا شد تا حقوق بخواند، اما به‌زودی متوجه شد که علاقه‌ای به این رشته ندارد. در عوض، به ادبیات و نویسندگی روی آورد. در دوران دانشجویی، او با آثار نویسندگان بزرگی مانند فرانتس کافکا، ویلیام فاکنر و ویرجینیا وولف آشنا شد که تأثیر عمیقی بر سبک نوشتاری او گذاشتند.

مارکز کار حرفه‌ای خود را به‌عنوان روزنامه‌نگار آغاز کرد و برای چندین روزنامه در کلمبیا و خارج از کشور کار کرد. در سال ۱۹۵۴، او به عنوان خبرنگار خارجی به رم، پاریس و بارسلونا فرستاده شد. در این دوران، او با سبک‌های مختلف روزنامه‌نگاری و ادبیات آشنا شد.

آغاز به نویسندگی گابریل گارسیا مارکز 

اولین رمان مارکز، (طوفان بزرگ) در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این رمان داستان یک خانواده را در شهر خیالی (ماکوندو) روایت می‌کند، شهری که بعدها در بسیاری از آثار او ظاهر شد.
در سال ۱۹۶۱، او به مکزیک نقل مکان کرد و در آنجا به نوشتن ادامه داد. در این دوران، او با مشکلات مالی زیادی روبرو بود و حتی مجبور شد برای تأمین هزینه‌های زندگی‌اش فیلمنامه بنویسد. 

در سال ۱۹۶۷، مارکز شاهکار خود (صد سال تنهایی)، را منتشر کرد. این رمان به‌سرعت به یک پدیدهٔ جهانی تبدیل شد و به بیش از ۴۰ زبان ترجمه گردید. صد سال تنهایی داستان چند نسل از خانواده‌ی بوئندیا را در شهر خیالی ماکوندو روایت می‌کند و ترکیبی از واقعیت، تاریخ و خیال است. این کتاب مارکز را به یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان قرن بیستم تبدیل کرد.

بهترین کتاب های گابریل گارسیا مارکز:

۱. صد سال تنهایی (۱۹۶۷)
۲. عشق در زمان وبا (۱۹۸۵)
۳. پاییز پدرسالار (۱۹۷۵)
۴. کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد (۱۹۶۱)
۵. خاطرات دل‌بردگانِ غمگین من (۲۰۰۴)